Omdat smartphones en tabletcomputers onlosmakelijk verbonden zijn met hun eigenaren, leveren de verplaatsingen van de apparaten een zeer intieme inkijk in het leven van hun eigenaren. Op basis daarvan kunnen de providers van de geolocatiediensten uitgebreide profielen opstellen van de gebruikers. Beweegt deze ’s nachts gedurende een bepaalde tijd niet? Dan weet je waar hij slaapt. Reist hij elke morgen via dezelfde route naar punt X? Dan is het waarschijnlijk dat hij daar werkt. Ook de verplaatsingen van vrienden kunnen worden gebruikt bij het opstellen van profielen.
Het verzamelen van locatiegegevens kan heimelijk gebeuren, maar ook als gebruikers vergeten een knopje om te zetten, of als de standaardinstellingen ineens worden gewijzigd van privé naar openbaar. Ook als betrokkenen met opzet locatiegegevens publiceren op internet kan dat tot onvermoede risico’s leiden, variërend van datadiefstal tot inbraak en zelfs tot fysieke agressie of stalking.
De privacytoezichthouders leggen in het gemeenschappelijke standpunt exact vast in welke situaties artikelen van de Privacyrichtlijn uit 1995 respectievelijk de e-Privacyrichtlijn van 2002 van toepassing zijn, welke verplichtingen voor verantwoordelijken en andere betrokken partijen voortvloeien uit de privacywetgeving en welke rechten de gebruikers van smartphones hebben. Het gemeenschappelijke standpunt gaat tevens in op de rechtmatigheid van het verzamelen van gegevens over wifi-routers, als nieuwe infrastructuur voor geolocatiediensten op smartphones.