Soorten cameratoezicht
 

In de meest voorkomende situaties wordt cameratoezicht gebruikt voor het handhaven van de openbare orde en voor toezicht op de veiligheid van personen en eigendommen. In elke situatie geldt dat er zorgvuldig omgesprongen moet worden met de bescherming van persoonsgegevens. Afhankelijk van de situatie en wie verantwoordelijk is voor het cameratoezicht, is verschillende wet- en regelgeving van toepassing. Zo gelden er voor een werkgever die cameratoezicht inzet ter preventie van fraude en diefstal en daarbij beelden van werknemers vastlegt, andere regels dan voor een gemeente die camera's ophangt in openbare plaatsen, zoals drukke uitgaansgebieden.

Opsporing van strafbare feiten
Van een andere orde is het gebruik van camera’s voor de opsporing van strafbare feiten. Camera's worden dan ingezet met uitsluitend als doel strafbare feiten op te sporen en te komen tot vervolging van de verdachten van delicten die vastgelegd zijn. De politie gebruikt dan camera's om gericht een of meerdere verdachten of verdachte panden te observeren. De inzet van deze camera’s als opsporingsmiddel is gebonden aan speciale bevoegdheden, die in het Wetboek van Strafvordering zijn opgenomen. Deze bevoegdheden kunnen alleen met toestemming van de officier van justitie worden ingezet, op grond van artikel 126g Wetboek van Strafvordering. In andere situaties is het de politie niet toegestaan, al dan niet met behulp van een camera, een persoon stelselmatig te observeren. Dit themadossier gaat niet verder in op de inzet van cameratoezicht voor de opsporing van strafbare feiten vanwege de specifieke wet- en regelgeving. De situaties 1 tot en met 4 worden wel verder belicht.