Een zwarte lijst is een waarschuwings- of signaleringslijst waarop personen staan vermeld met wie een bedrijf, organisatie of instelling (tijdelijk) geen zaken wil doen, of alleen onder nadere voorwaarden.
Doel zwarte lijst
Op een zwarte lijst staan vaak strafrechtelijke gegevens of gegevens over onrechtmatig of hinderlijk gedrag, soms ook met de bedoeling deze gegevens uit te wisselen met anderen. Het doel van een zwarte lijst is dus dat bedrijven, organisaties of instellingen over gegevens beschikken waarmee zij kunnen beoordelen of zij met een bepaalde persoon een overeenkomst willen aangaan.
Interne en bedrijfstakbrede zwarte lijst
Een zwarte lijst kan alleen voor intern gebruik bestemd zijn, bijvoorbeeld als een winkelier een zwarte lijst aanlegt van klanten die zijn veroordeeld voor winkeldiefstal (‘deze klant komt mijn winkel niet meer in’). Een zwarte lijst kan echter ook beschikbaar worden gesteld voor derden, bijvoorbeeld binnen een bedrijfstak. Denk aan een zwarte lijst voor de hotelbranche van gasten die overlast veroorzaken, voor luchtvaartmaatschappijen van lastige passagiers of voor financiële instellingen van frauderende klanten en medewerkers.
Voorwaarden zwarte lijst
Een zwarte lijst is niet zomaar toegestaan. Op zwarte lijsten is de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) van toepassing. Dat betekent dat een bedrijf, organisatie of instelling de persoonsgegevens op een zwarte lijst op behoorlijke en zorgvuldige wijze en in overeenstemming met de Wbp moet verwerken. Het College bescherming persoonsgegevens (CBP) houdt toezicht op het gebruik van zwarte lijsten.
Stappenplan zwarte lijst
Bent u als bedrijf, organisatie of instelling van plan een zwarte lijst aan te leggen, dan moet u een aantal stappen doorlopen:
Register zwarte lijsten
Het CBP houdt een register bij van goedgekeurde zwarte lijsten.